Nadat het UWV eind 2003 en begin 2004 een proef heeft gedaan met de IRO, zag deze nieuwe re-integratievorm in juli 2004 het licht. De regeling heeft als doel om mensen met een uitkering te stimuleren om actief op zoek te gaan naar een nieuwe baan. Bijzonder is dat de werkloze of arbeidsgehandicapte zelf een re-integratiebedrijf kan selecteren en invloed kan uitoefenen op het plan en eventuele scholing.
Zo rond oktober 2004 zijn alle casemanagers (nu: re-integratiecoaches) op de hoogte gebracht van de IRO. Vervolgens zijn de re-integratiebureaus in contact gekomen met dit fenomeen. Anno 2007 zien we dat de IRO een enorme vlucht heeft genomen, met name door de hoge klanttevredenheid.

Reguliere re-integratietrajecten
Vóór de IRO was de re-integratiemarkt eenvoudig opgebouwd en de dienstverlening door de (grote) bureaus standaard en transparant. Zo’n 150 bureaus dongen mee naar grote aanbestedingen (cohorten) en cliënten werden door het UWV bij die winnende bureaus aangemeld. De resultaten verschilden per bureau enorm; zowel de uitstroom- als de klanttevredenheidsresultaten. Voor het UWV was het financieel al wel een succes want het totale jaarlijkse budget (re-integratiekosten) ging fors omlaag ten opzichte van de uitvoeringskosten toen het UWV zelf de re-integratie uitvoerde. Ook de uitkeringskosten gingen omlaag omdat meer mensen sneller werk kregen.

Klanttevredenheid
Het UWV besloot om de IRO in te voeren omdat het bestaande systeem niet geheel voldeed, en cliënten, casemanagers en arbeidsdeskundigen niet tevreden waren over de kwaliteit van de dienstverlening. In eerste instantie was het voor alle partijen even wennen, maar al snel - zo ongeveer na een jaar - werd ook de IRO-markt een volwassen sector binnen de re-integratiemarkt.

De grote bureaus schakelden over op IRO’s en kleine bureaus schoten als paddenstoelen uit de grond. Over uitstroomresultaten was, zeker in het begin, nauwelijks iets te zeggen, al helemaal niet op het bureau-niveau. Wel kon vriend en vijand van dit systeem zien, dat met name cliënten blij waren met de IRO en dat men heel tevreden was over de kwaliteit van de wel heel persoonlijke ondersteuning. In het landelijk gehouden klanttevredenheidsonderzoek over 2005 scoorden de kleinere IRO-bureaus een vol rapportcijferpunt hoger dan de grote reguliere bureaus.

Budget
Voor re-integratie van werkzoekenden stelt het UWV een persoonsgebonden budget beschikbaar dat maximaal € 5000,00 groot is. In bijzondere situaties zijn overigens ook hogere budgetten mogelijk. Re-integratiebureaus ontvangen het overeengekomen budget volledig indien de werkzoekende een vaste baan heeft verkregen. Een IRO-traject mag maximaal twee jaar duren. Bij InterLuceo is dat gemiddeld 1 jaar.

Re-integratieplan
Bij een IRO heeft de cliënt de regie veel meer in eigen hand. De cliënt kan zelf grotendeels de inhoud van het re-integratieplan bepalen. Hiernaast is er bij de IRO meer mogelijk als het gaat om het toe te kennen budget en de besteding hiervan.